•  

Luisteren naar verhalen voor een samenleving in beweging

Home Blog Het ligt niet aan jou

Het ligt niet aan jou


Wijsheid uit de stadslandbouw voor perfectionisten

Dit voorjaar ben ik met een moestuin begonnen. Dat was een hele stap want ik heb groene vingers noch ervaring met moestuinen. Wel heb ik een vriendin die al jaren spruitjes, veldsla en tuinbonen vers uit de tuin eet. Het eerste wat ik deed was haar bellen.

Ze reageerde enthousiast om deze wending in mijn leven. Voordat ze me ook maar iets ging uitleggen over zaaibedjes, zaaikalenders of handige combinaties van planten gaf ze me haar voornaamste wijsheid mee. Het ligt nooit aan jou. Wat er ook gebeurt in een moestuin, het ligt niet aan jou. Het ligt aan de zaden of aan de slakken. Het weer was te nat of juist te droog. Er gaan voortdurend dingen mis in een tuin. Maar dat ligt nooit aan jou.

Dat leek me een mooie levenswijsheid die niet alleen voor tuinieren geldt. Ik ben een rasechte perfectionist die ervan uit gaat dat ik het beter had kunnen doen. En volgens mij ben ik niet de enige die hier last van heeft. In onze wereld waar prestaties voortdurend gemeten worden, is enige tuinrelativering wel op zijn plaats.

Piepkleine groene blaadjes

Op een mooie zondagmorgen kwamen de eerste plantjes op. Piepkleine groene blaadjes staken keurig in het gelid hun kopjes uit de grond. Het wonder van het leven! Ik was een echte stadslandbouwer geworden. Ergens hield ik er rekening mee dat er niks zou groeien in mijn tuin, gezien mijn erbarmelijke staat van dienst als het om planten gaat. De vreugde was des te groter dat zaadjes ook bij mij ontkiemen. Nu ja, ook bij mij… Dat ze ontkiemen ligt al evenmin aan mij maar aan de groeikracht van de aarde. De tuinwijsheid relativeert ook meteen de waarde van succes.

De volgende ochtend snelde ik mijn tuin weer in om te kijken hoe de mini-plantjes erbij stonden. De aarde was omgewoeld en de groene sprietjes lagen her en der met wortel en al door elkaar. De poes van buren was lekker bezig geweest. Stuk voor stuk heb ik ze weer terug geplant. Mijn vriendin reageerde laconiek op deze tegenslag. “Dat zei ik toch. Het ligt nooit aan jou. Het ligt aan de zaadjes, aan de slakken. Of aan de poes.”

Onkruid reanimeren

De sprietjes stonden er een beetje armetierig bij, ondanks mijn begietingen en liefdevol toespreken. Na een paar dagen kwamen nieuwe groene sprieten omhoog. Deze blaadjes waren donkerder, ruwer en langwerpig. Ook de spinazie van de AH-moestuintjes was ondertussen ontkiemt, met donkergroene langwerpige blaadjes. Ahum. Ik had een reeks sprietjes onkruid proberen te reanimeren. Maar, dankbaar voor de wijsheid van een moestuin: ook dat lag niet aan mij.

De tuinbonen, wortels en raapstelen hebben het ondertussen fantastisch gedaan. De peulen en bonen zijn door de slakken vermoord, de courgette groeit niet hard genoeg en de kruiden hebben het moeilijk. De waarde van stadslandbouw zit er niet in dat we als stad zelfvoorzienend kunnen worden. Wel beseffen stadse meisjes zoals ik beter dat elk zaadje, elke plant en elk moment van succes een geschenk is. In een drukke samenleving waar de omgeving vooral uit stenen, beton en gras bestaat, helpt een moestuin om dichter bij de immense groeikracht van de aarde te leven.

Ik leer iedere dag. Mijn kleine moestuin heeft me een diep respect gegeven voor alle tuinders, stadslandbouwers en boeren die het toch maar voor elkaar krijgen dat we zoveel te eten hebben. Als het aan mijn stadsmoestuin had gelegen, waren we verhongerd. Ik kan dan weer wel de tuinwijsheid voor perfectionisten van mijn vriendin doorgeven. Wat er ook gebeurd, het ligt niet aan jou.

Gepubliceerd op 08 augustus 2015 om 14:38