•  

Luisteren naar verhalen voor een samenleving in beweging

Home Blog Narratief verantwoorden in het sociale domein

Narratief verantwoorden in het sociale domein


De inspectie van SZW belde me op met de vraag of ik ze kon helpen om meer verhalend te werken. We begonnen met het vormgeven van een training, maar al snel merkte de inspectie dat het werken met verhalen op vele manieren het effect van haar onderzoek kan vergroten. We hebben een nieuwe vorm van narratief verantwoorden ontwikkeld.

Narratief verantwoorden
Samen met de onderzoekers ben ik gaan verkennen welke ruimte er was om hun onderzoek met een verhalend rapport af te ronden en zo een narratieve verantwoording vorm te geven. Het onderzoek ging over de integrale dienstverlening van gemeenten aan daklozen en multiprobleemgezinnen. Het onderzoek had zo'n 40 mensen een klein jaar gevolgd in hun contacten met de gemeente. De voortgang en obstakels in de dienstverlening gaf verhalen. We hebben ervoor gekozen de ervaringen van Kenny (een dakloze) en Myriam (een alleenstaande ouder) centraal te zetten. Op basis van die verhalen zijn de resultaten van het onderzoek gepresenteerd. Het is een kanteling ten opzichte van de gebruikelijke rapportages: met minder uitleg over methode en verantwoording en meer aandacht voor de ervaringen van de mensen om wie het gaat. Dit is het verhaal van Kenny, in het kort:

Kenny: na de intake geen integrale dienstverlening meer

Kenny is een typische nieuwe dakloze die last heeft van de bestaansonzekerheid en geen blijvend werk kan vinden. De gemeente ziet hem als een kansrijk persoon met een sociaal netwerk, werkervaring en een technisch vak. Hij heeft wel moeite om goed met instanties om te gaan. De gemeente helpt hem aan een plek om begeleid te wonen. Daar knapt Kenny van op. Hij kookt voor zijn huisgenoten, doet technische klusjes en zoekt werk.

Echter, de gemeente houdt zoveel spaargeld in op zijn uitkering dat hij de huur van het begeleid wonen niet kan betalen. Zijn hulpverlener vecht met de gemeente om dit weer recht te krijgen. Kenny verliest echter vertrouwen in de hulpverlening. Bovendien heeft hij geen geld meer om vrienden te bellen of met het ov te bezoeken. Hij vindt zelf een baan, maar het aanvragen van een geldig ID-bewijs duurt zo lang dat de werkgever de baan intrekt. De vertraging rond zijn ID-bewijs zorgt ook voor vertraging van zijn schuldhulpverlening. Omdat dit een voorwaarde was voor een urgentie voor een eigen woning, is dat traject nog niet gestart.

Na een traject van negen maanden is de situatie van Kenny qua inkomen en huisvesting stabieler geworden. De schuldhulpverlening is echter nog niet begonnen en Kenny heeft geen uitzicht op een eigen woning. Hij is gestopt met koken en klusjes doen, zoekt geen werk meer, heeft minder contact met vrienden en is treuriger geworden.

Rapport is enthousiast ontvangen

Met de lange versie van dit verhaal zijn een aantal centraleresultaten van het onderzoek gepresenteerd. Bijvoorbeeld dat de intake bij de gemeente vaak goed en integraal verloopt, maar dat in de uitwerking van de plannen hulpverleners, consulenten en andere ambtenaren weinig van elkaar weten en weinig samenwerken. De vertraging van het nieuwe paspoort bij Kenny zorgde ervoor dat hij geen werk kon accepteren en niet de schuldhulperlening in kon en dus ook niet zelfstandig kon wonen.

Deze wijze van rapporteren is enthousiast ontvangen binnen de inspectie en bij de stakeholders zoals Divosa. Zo zegt Divosa: 'Wij waarderen de opzet van het onderzoek en de vorm van het rapport. Mede omdat het ruimte geeft aan de verschillende perspectieven van stakeholders binnen het sociaal domein."

Het resultaat is hier te lezen >>.

Meer informatie over de werkwijze voor narratief verantwoorden van Waterschrijver vind je hier>>

Wil jij ook narratief verantwoorden? Of vraag je je af of dat mogelijk is en meerwaarde heeft? Neem dan even contact met me op >>

Gepubliceerd op 17 oktober 2017 om 11:50